Het werkgebied van het Noord-Limburgse Destion bestrijkt van noord tot zuid ongeveer 50 kilometer. De corporatie verhuurt hier zo’n 2.700 woningen in de 14 dorpskernen van 3 gemeenten: Mook en Middelaar, Gennep en Bergen. In 10 dorpskernen heeft Destion inmiddels een Huiskamer gerealiseerd. Hier ontmoeten verschillende generaties elkaar. Zelf gebruikt de corporatie deze Huiskamers ook steeds vaker om het contact met huurders te versterken.

Auteur: Marjon van Weersch (Tekst met Inhoud)

We zijn te gast in de Dorpskamer in Heijen. In deze dorpskern van de gemeente Gennep is dat de benaming voor de Huiskamer. Aan tafel: Germa Knuver, sinds februari 2024 directeur-bestuurder van Destion en twee vrijwilligers, bestuurslid Heleen Geurts en gastvrouw Riet van de Louw. Riet is ook lid van de Huurdersraad van de corporatie. We praten over sociale cohesie. Ontstaat saamhorigheid en gemeenschapsgevoel in het dorpse Heijen niet vanzelf? Nee, zeker niet, vertellen Heleen en Riet. ā€˜Ik woon hier al 53 jaar en zie de jongeren wegtrekken. Mijn eigen kinderen ook’, zegt Heleen. ā€˜Er is hier weinig te doen.’ Riet: ā€˜En veel ouderen hebben behoefte aan contact.’

Onze regio heeft veel verschillende kenmerken, zegt Germa. ā€˜Net onder de rook van Nijmegen is het leven toch wat anders dan zuidelijker in ons werkgebied. Sommige maatschappelijke veranderingen spelen echter in alle kernen. Overal zien we voorzieningen verdwijnen. Buslijnen worden opgeheven, winkels sluiten. Soms is er nog een buurtwinkel, maar vaker is zelfs die er niet meer.’

Symbolisch verhuurbedrag
Met de Huiskamers wil Destion laagdrempelige ontmoetingsplekken realiseren en daarmee de leefbaarheid in de dorpskernen verbeteren. De corporatie verhuurt de ruimtes voor het symbolische bedrag van 1 euro per maand aan stichtingen met vrijwilligers die het beheer van de Huiskamer regelen. ā€˜Het zijn de vrijwilligers die van de Huiskamers een succes maken’, zegt Germa. ā€˜Ik vind het knap hoe jullie er hier in Heijen met veel enthousiasme en inventiviteit voor zorgen dat verschillende generaties elkaar ontmoeten.’

Door de veelheid aan gevarieerde activiteiten is deze Dorpskamer veel meer dan een ontmoetingsplek voor eenzame ouderen. Zo haalt Heleen iedere maand onder schooltijd een groepje kinderen uit groep 8 om hier samen te koken. De kinderen nodigen dan hun ouders en opa’s en oma’s of buren uit om voor 1 euro zelfgemaakte soep te komen eten. ā€˜Een deel van de ingrediĆ«nten komt uit de moestuin van de Dorpskamer’, vertelt Heleen. ā€˜De kinderen kijken hun ogen uit als ze voor de eerste keer in hun leven zien dat een wortel onder de grond groeit.’ Riet: ā€˜Samen eten werkt ontzettend verbindend. ā€œWanneer komen de kinderen weer koken? ā€, vragen oudere bezoekers vaak.’ Er functioneren meerdere kookgroepen in de Dorpskamer en de animo is groot. Zo heeft de Kroatische kapelaan die onlangs een maaltijd verzorgde alweer gevraagd wanneer hij weer kan komen koken, vertellen de twee vrijwilligers lachend. Er is ook een clubje oudere dames dat kinderen leert breien en haken. ā€˜Ook de jongens’, zegt Riet. ā€˜Eentje wilde een zakje friet met mayonaise haken. ā€œIk haak die klodder mayo wel voor jeā€, zei een van de dames.’

Snelle samenwerking
Aan de wand van de Dorpskamer in Heijen hangt een wisselende expositie van lokale kunstenaars. En dat trekt weer mensen die hier voor de eerste keer komen. Ook de bibliotheek komt naar de Dorpskamer om workshops over veilig gebruik van internet of DigiD te geven. Zo’n samenwerking is snel geregeld, leggen Riet en Heleen uit. ā€˜Dat is de kracht van klein’, zegt Germa. ā€˜Wij hebben hier geen half jaar nodig om zaken te organiseren.’ Riet beaamt dat. ā€˜In de Huurdersraad merk ik dat ook. Als ik Germa mail of app – ik ben niet zo van het bellen, omdat ik iemand niet graag stoor tijdens het werk en ook niet weet of het uitkomt – krijg ik altijd snel een reactie en dat is ook zo met de andere medewerkers van Destion.’

Kwalitatieve relaties
Onze lijnen met andere organisaties zijn gewoon echt kort, zegt Germa. ā€˜Dat hoorden we ook weer op onze recente belangenhouders-bijeenkomst met onder meer wethouders en medewerkers van gemeenten, welzijnsorganisaties en partners uit de zorg.’ Die bijeenkomst ging over geldstress en armoede, taal- en digivaardigheid en dementie. Ter illustratie: naar verwachting zijn er in 2030 in het werkgebied van Destion meer dan 1.000 inwoners met dementie. ā€˜Dat zijn vraagstukken die je samen met alle partners moet aanpakken. Geen enkele partij kan dat alleen. De kwaliteit van de relatie die je onderling hebt, is daarbij belangrijk. En de compassie voor je bewoners.’ Alle drie zien ze daarin de kracht van een kleine corporatie. Dat maakt dat je kwalitatieve relaties kunt onderhouden en echt compassie kunt tonen.

EĆ©n van de leerpunten tijdens de laatste visitatie van Destion was de vraag hoe de corporatie zelf de Huiskamers beter kan gebruiken. ā€˜De visitatiegesprekken vonden trouwens plaats in deze Dorpskamer in Heijen’, zegt Germa. Inmiddels begint dat optimale gebruik aardig op gang te komen. Corporatiemedewerkers houden hier bijvoorbeeld spreekuur, net zoals de gemeentelijke Dorpsondersteuner. ā€˜We willen de Huiskamers nog meer als uitvalsbasis voor onze medewerkers gebruiken. En zo onze service naar de dorpskernen brengen in plaats van dat bewoners met de bus naar Gennep moeten reizen.’

šŸ’”Ook een praktijkvoorbeeld?
Het MKW-platform verzamelt verhalen en initiatieven van kleine en middelgrote corporaties. Hiermee delen we concrete voorbeelden en lessen uit de praktijk.

šŸ“¬ Geen verhaal uit de MKW-praktijk missen?
Ontvang automatisch een e-mail zodra er een nieuw bericht verschijnt op het MKW-platform.